Visie op personeelsbeleid

Personeelsbeleidsvisie

De koning en zijn hamster

Er was eens een koning. Hij woonde in een duur paleis met vijf en zeventig vertrekken. En hij verveelde zich.
Hij ontbood de lakei. 'Lakei', sprak hij, 'Ik verveel mij. Koop mij een hamster'. De lakei kocht een hamster in een gouden kooi. Compleet met een gouden waterbakje en een gouden voerbakje.

Helaas: de hamster zat stil in een hoekje. De hele dag en de hele nacht. En hij at haast niets.

'Lakei', sprak de koning. 'De kooi is niet mooi genoeg. Laat hem versieren met robijnen en smaragden door de beste edelsmid in het land'. Aldus geschiedde.

De hamster knaagde eventjes aan één robijn en kroop terug naar zijn hoekje. Zijn vacht werd doffer. 'Lakei', sprak de koning, 'Zet de kooi op een andere plek. De Feng Shui is hier niet goed. En koop een origineel Perzisch kleed voor onder de kooi'. De lakei liet een Perzisch kleed ontwerpen, met veel gouddraad omzoomd. Hij zette de kooi op een mooie plek bij de hoofdingang, met uitzicht op de koninklijke siertuinen. Het vachtje van de hamster begon nu hier en daar uit te vallen en hij keek dof uit zijn ogen. Verder veranderde er niets. De koning liet de hamster weghalen: 'Ik vind er niets aan. Breng alles maar terug naar de winkel en zie maar wat je met de hamster doet'.

De lakei vond een roestige oude kooi in de kelder van het paleis. Hij nam de hamster daarin mee naar huis en gaf hem een oude krant, in interessante proppen gefrommeld. Hij noemde hem Joris. Al na een paar dagen fleurde de hamster op. Hij at weer en rende van de ene kant naar de andere. Als hij tenminste niet sliep, in zijn zelfgebouwde holletje van krantensnippers. Met de zaterdagkrant kan hij een week toe. Dan heeft hij hem op.

Moraal van dit verhaal

Zoals een dierenoppasser moet kijken wat een specifiek dier nodig heeft, zo moet een goede P&O-er kijken wat zijn individuele medewerkers nodig hebben:
voor plezier in zijn werk, voor verdere ontwikkeling, om gezond te blijven.
Voor iedereen kan dat anders zijn!

Modieuze P&O-tools kunnen nuttig zijn. Maar niet omdat 360 graden feed-back in de mode is of omdat de P&O-er zelf zo gecharmeerd is van Employability. Wel als ze tegemoetkomen aan de werkelijke behoeften.
Een hamster praat niet. Maar door zijn relatief eenvoudige gedrag kan je vaak wel zien wat er mis is. Als je tenminste goed kijkt.

Mensen praten wel. Maar pas als er vertrouwen is, durven ze zichzelf echt te laten zien. En dat doen ze als je echt geïnteresseerd in ze bent. En niet te snel conclusies trekt. Anders vertellen ze alleen maar wat ze denken dat jij wil horen.
Zo simpel is een goed personeelsbeleid. En zo moeilijk tegelijk.

Misschien vind je het oneerbiedig om mensen met hamsters te vergelijken? Ach, Frans is eigenlijk bioloog, weet je nog wel... En wat is oneerbiediger, een beeldende analogie met een dier of een kille typering met een P&O-instrument?